خوب.
حالا که جناب کچل کبیر به کشور آمده و کسی هم حال برخورد با وی را ندارد ،به این ذهنیت افتاده ام که شاید واقعا آن پشت مشت ها ، یک حال اساسی از او گرفته اند که حالا می تواند ول بگردد.
آمد نمایشگاه و آوردنش بسمت من . من را بهش معرفی کردند. چنان شوکه و ذوق زده و شاید هیجان زده شد که وقتی با من دست داد از بس محکم و تند تند بالا و پایین می کرد که اگر چند ثانیه بیشتر دست من در دستش بود کتف من را از جا می کند.
واقعا این آقا چی دارد ؟ من یک کلمه از حرفهایم برنگشته ام . اما وقتی حضوری می بینمش ،بیشتر تعجب می کنم که آدمی به این تهی دستی ، چرا اینقدر تلاش می کند که دیده شود؟
این دیده شدن چیست که او اینقدر آن را دوست دارد ؟
به او و امثالش می گویم ، شماها که هیچی . شرّی به بزرگی ابراهیم یزدی دبیرکل گروهک منحله نهضت باصطلاح آزادی هم ایران آمد و نتوانست به برکت خون شهدا هیچ غلطی برای دشمن خدا انجام بدهد. حالا شماها شرّی کوچکتر باشید یا بزرگتر ، معیارهای خداوند متعال دوگانه نیست...
ادامه مطلب
