الله اکبر ، خامنه ای رهبر :: وبلاگ پاسداران ::

یک وبلاگ سیاسی از یک مهندس جوان وزارت دفاع عاشق سپاه A Political blog About Islamic Revolution Reguards

التقاط ،‌ابزار فکری گروهک های انحرافی اسلامی
ساعت ٦:۱٧ ‎ب.ظ روز دوشنبه ۳٠ آذر ۱۳۸۳   کلمات کلیدی:

بسم الله .

بطور کاملا اتفاقی در نوشتن بحث مربوط به القاعده ، بياد هماهنگيهای منافقين خلق با آنها افتادم . منافقين هم ، اگر فرصت می کردند آنچنان زالبانی بنام اسلام در ايران بپا می کردند که نگو . آمريکا هم که بدش نمی آيد ؟ يک لولوی اسلامی ! ديگر هم کانر بقيه رديف می کرد . حالا ، با دیدن ادامه کامنت های الزرقاوی ، بيشتر به اين موضوع پی می برم . ببينيد اينها با اين نوع نگاه آلوده  والتقاطی و خراب ، می خواهند با آمريکا مبارزه کنند ! اينها تمام تفکراتی است که آمريکا می خواهد ما به آنها اعتقاد داشته باشيم :

...پيروزی جهانی بر غرب هم به همين توده سواری!! به قول شما احتياج دارد( فکر کنم فتنه جديدی بر پا شد!!! لابد الان می گويی که ... علاوه بر همه مسائلش توده ای و کمونيست هم هست!!!!؟) جمعيت مسلمان جهان را که به خوبی می شناسی . چند درصد آنها با مکتب شيعه آشنايی دارند ( بيش از ۱۰٪؟) بايد بگذاريم آمريکا بر آن ۹۰٪ باقی مانده سوار شود و از آنها استفاده کند؟ يا القائده را شمشير ۲ لبه کنيم که يک سوی آن غرب را نشانه بگيرد؟؟؟ نمی دانم شايد واقعا متوجه منظور من نمی شوی.

فکر نمی کنم کسی بهتر از بنده و دوستان بزرگوار ديگر ، متوجه منظور اصلی اين آقا باشيم ! آلودگی فکری تا کجا ! انقلاب اسلامی عليه غرب نياز به توده سواری و موج سواری دارد !

نخير آقاجان !
          اين غرب است که نياز به حرکتهای توده ای احساسی بدون منطق وتکفر عميق دينی دارد ! مسخره ترين نوع انقلاب ، انقلاب احساسی است . می دانی سرنوشت انقلابهای پوپوليستی چه می شود ؟ انقلاب سرح روسيه ۶ ميليون کشته داد اما فروپاشی شوروری ۱ کشته هم نداد. اين انقلابها بعد از فورکش کردن احساسات مردم بسرعت فروکش می کنند و براحتی از هم فرو می پاشند . چون برپايه تعقل و انتخاب مردم پايه گذاری نشده اند.

از کلام امام (ره)
شهيد بزرگوار امير سپهبد بسيجی علی صياد شيرازی در کتاب ناگفته های جنگ - که اتفاقا ۱۰ روز قبل از رحلت ايشان جمع اوری گفتگوهايش به اتمام رسيده بود - خاطره ای تعريف می کنند. می گويند : يک روز در جمع بسيجيان در حال خواندن زيارت عاشورا بوديم . کسی بود که در جمع آنچنان ناله و گريه می کرد که حواس بسيجی های نوجوان را هم پرت کرده بود. اين صدا از پشت سر من بود. من به عقب برگشتم تا ببينم که چه کسی است. تعجب کردم و ديدم که سرهنگ ... است.
يک روز که جماران خدمت حضرت امام (ره) جلسه داشتيم فضا را تعريف کردم و گفتم سرهنگ ۶۰ ساله نظام شاهنشاهی در مراسم زيارت عاشورا در جمع بسيجيان اين گونه ناله وضجه می زد. حضرت امام بمن فرمودند : آقای شيرازی ، اين است اصل رجعت انسان به خويشتن خويش.
 در حقيقت ، ريشه  وعلت انقلاب اسلامی ايران ، خودفراموشی دينی و بازگشت به خويشتن خويش است.

مقام معظم رهبری در خصوص وضع فرهنگی ايران در نظام شاهنشاهی می فرمايند: من قبل از انقلاب به خارج از کشور سفر کرده بودم . فسادی که در ايران بود آنجا نبود. اين شبهه که پس چگونه چنين مردمی انقلاب می کنند با سخنان حضرت امام روشن می شود. حضرت امام می فرمايند : مردم به خودفراموشی دينی رسيدند تا توانستند انقلاب کنند.
حضرت آيت الله جوادی آملی حفظه الله تعالی در يکی از خطبه های نماز جمعه قم می فرمودند :

...صبح روز کودتای ۲۸ مرداد ، لحظاتی که هنوز خبری از کودتا نبود ، مردم يک ميوه فروش را در ميدان شاه سابق کتک می زنند که چرا می گويی شاه ميوه ؟!  بگو مرگ بر شاه ! و عصر همان روز ، عده ای از همان مردم ، سوار بر تانکهای شعبان جعفری (شعبان بی مخ ) شعار جاويد شاه ير می دهند . شما اين را بگذاريد کنار اينکه مردم در روز قبل از ۱۷ شهريور ۵۷ مرگ بر شاه گفتند . صبح آنروز زير گلوله در ميدان ژاله ( شهدای فعلی ) سابق شعار مرگ بر شاه می دهند و فردايش هم همينطور الی آخر . فرق اين دو صحنه کجاست ؟ فرق در حضور و عدم حضور رهبری دينی است. آنجا آقای کاشانی خانه نشين و زندانی در منزل بود وبا مردم ارتبطاتی نداشت. اينجا حضرت امام تا شاه اعلام حکومت نظامی کردند مردم را هوشيار کردند...

آقای الزرقاوی خيالی پوشـالی !

انقلاب اسلامی نه تنها بدون استفاده از حماقت ،پيروز شد ، بلکه آگاهيها را ارتقاء داد و پيروز شد. انقلاب اسلامی بدون نياز به ترويج حماقت و تکيه بر شعارهای توده گرا و حتی در سکوت اين گونه شعارها پيروز شد.
روز جلد يک شماره از مجله نيروز ويک مربوط به روزهای انقلاب يک تثوير از يک تانک که چند دانشجو روی آن رفته وتصوير حضرت امام را روی دست گرفته اند درج شده  ونوشته است :

اين اولين بار در تاريخ است که دانشجو ، نه بخاطر مسائل صنفی و مادی ، بلکه بخاطر آزادی وعقيده ، پا به ميدان گذاشته است.

کارگری ترين کارگری ترين جنبشهای توده ای هم جرات نداشتند شعارهای کمونيستی دنيايی ومادی مطرح کنند . چون صحنه انقلاب صحنه اين نوع مردم سورای ها نبود. آنها هم شعارهای فکری و ايدئولوژيک مطرح می کردند و در واقع ريا می کردند . کسی در فضای انقلاب اسلامی توده سورای نکرد جز اين اواخر اصلاحاتچی های ما که آنهم روشن است که آخرش چه شد.


 
 
 
تبلیغ ویـژه