الله اکبر ، خامنه ای رهبر :: وبلاگ پاسداران ::

یک وبلاگ سیاسی از یک مهندس جوان وزارت دفاع عاشق سپاه A Political blog About Islamic Revolution Reguards

گوشه هایی از آثار فاخر قبلی آقای صاحب گشت ارشاد
ساعت ۳:۱٤ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ۸ فروردین ۱۳٩۱   کلمات کلیدی:

آقای سهیلی : منتقدان به شما گفته اند دام فیلمفارسی شوخی ندارد.

از آنجایی که اقای سعید سهیلی ، کلا در کار تولید آثار فاخر و ارزشمند متناسب با ارزشهای دفاع مقدس و انقلاب اسلامی و پاسداشت خون شهیدان و رزمندگان هستند ، گفتیم مهمان چند تصویر از دو اثر ارزشمند قبلی ایشان بنام چارچنگولی و ازدواج در وقت اضافه باشیم :

تابناک در مورد برنامه ی 7 که به نقد فیلم زندگی در وقت اضافه با حضور سهیلی پرداخته بود نوشته است :

سرویس فرهنگی ـ برنامه سینمایی «هفت» شب گذشته با بحث و نقد فیلم «ازدواج در وقت اضافه» در حالی روی آنتن رفت که کارگردان این فیلم هرگز سخیف بودن و یا مبتذل بودن فیلم را نپذیرفت.

به گزارش «تابناک»، جیرانی در این برنامه، فیلم را دارای کارگردانی، مونتاژ و طراحی صحنه خوب توصیف کرد و ادامه داد: با وجود این، داستان را نفهمیدم و در پایان فیلم، دچار سرگردانی شدم تو به فیلم چگونه نگاه می‌کنی؟

سهیلی گفت: ما وظیفه‌مان این است که قصه خوب برگزینیم و خوب بسازیم.

بنا بر این گزارش، مسعود فراستی که به عنوان منتقد در برنامه حضور داشت، این گونه آغاز کرد: مخاطب می‌رود که فیلم کمدی ببیند، اما جز یکی دو لحظه، دیگر نمی‌خندد. رفتم که یک فیلم سینمای ایران را ببینم؛ اما فیلمی که قرار است کمدی باشد، موقعیت کمدی ندارد. همه شخصیت‌ها، آدم‌های مفلوکی هستند که نگاه از بالا به ایشان دارد و تماشاگر آنان را نمی‌‌پذیرد. ما یک ساعت و نیم چیزی می‌گوییم که در آخرین لحظه پس می‌گیریم و یک پیام اخلاقی می‌گذاریم که به فیلم مجوز داده شود.

وی ادامه داد: مثل چارچنگولی، برخلاف مردی شبیه باران، همه چیز ول است و بازیگران هر چه بخواهند می‌کنند و آدم‌ها باید جوری جمع شوند که مجوز گرفته شود. این کمدی را کمدی ادا و شکلکی می‌گویند؛ این شکلک درآوردن‌های سوپر تکراری باعث تأسف است.

در این هنگام سهیلی گفت: آرزو داشتم من و مسعود فراستی به پست هم بخوریم؛ اما بد وقتی شد چون برنامه زنده است ولی کاش برنامه تولیدی بود. آقای فراستی را به عنوان آقای منتقد می‌شناسند و یکی از ایرادهای برنامه این است که همه‌ کانال‌ها هر چه باشد همیشه مسعود فراستی هم است. این باعث می‌شود حرف‌ها تکراری شود. در اکران خصوصی تماشاگران نخندیدند، اما در پردیس ملت قهقهه می‌زدند اما نه در آنجا و نه در قهقهه زدن، ناراحت و خوشحال نشدم چون من معتقد نیستم که باید تماشاگر را قلقلک بدهیم تا بخندند و با این نوع فیلم‌ها مشکل دارم ولی با ول بودن بازیگران کاملاً مخالفم چون تمام بازیگران کاملاً تحت کنترل بودند.

این گزارش می‌افزاید: در این هنگام جیرانی خواستار جواب دادن سهیلی به نقدهای فراستی شد؛ اما سهیلی گفت قرار نیست ما دندان هم را بشکنیم.

با این حال، ماهایا پطروسیان، به بحث اضافه شد و فیلمنامه را قصه‌ای روشن دانست که در سینمای ایران کم است و گفت: این فیلم فانتزی بود و مفرح با لحظاتی کمیک و شیرین. زحمات گروه و صرف دو ماه وقت تولید، همه نشان دهنده تولید یک کار خوب و قابل قبول است.

سهیلی نقل قولی از مدیر شبکه سوم که گفته است در برنامه هفت به اهالی سینما فرصت داده می شود را نقل کرد و گفت: در این فیلم بازیگران رها نبودند اگر دست بچه‌ها را باز می‌گذاشتیم فیلم 2 میلیارد می‌فروخت ولی روز اول قرار گذاشتیم فیلم فانتزی باشد.

وی ادامه داد: ما در سینما سیاه و سفید را می‌گوییم بد است اما در رفتار همین گونه رفتار می‌کنیم. وی خطاب به فراستی گفت: تو کلمه «خیلی» را باب کردی. «سخیف» را هم از عربی گرفتی. یک فیلم ساده و معمولی می‌تواند سالم باشد. مبتذل یعنی چی؟ عکس مبتذل تعریفش مشخص است و فیلم و داستان مبتذل هم همینطور...

 فراستی در مقابل این سخنان سهیلی گفت: مبتذل یعنی پیش پا افتاده یعنی نخ نماشده و تکراری. وی به صحنه‌ای از فیلم اشاره کرد که یکی از بازیگران با دیدن ماهایا پطروسیان هلویی می خورد و می گوید عجب هلویی و این نماها را سخیف و مبتذل دانست و گفت هیچ نوع نگاه طنز آمیزی در این سکانس ها وجود ندارد.

فراستی ادامه داد: فیلم ساختن مبتذل هم یعنی بزن درویی و اینکه بگویی باید الکی بسازی تا پول در آوری. اما تو جدی‌ترینش هستی و افتادی در دام فیلم‌فارسی. گرفتار شدی و سوء استفاده‌ ابزاری از ارزش‌های مورد علاقه مردم هم می کنی، این ابتذال است.

وی مثال دیگری زد و گفت: ماهایا پطروسیان در سکانسی برای خواستگارش شرایطی را می گذارد که مثلا سیگار نکشد، نماز بخواند و...این نماز خواندن را برای این گذاشتی که فیلم مجوز بگیرد و این عین فیلم‌فارسی است چون بعدها مشخص می شود که این جوان‌ها که قبله را نمی‌دانند چطوری به نماز می‌ایستند!

در بخش دیگری از این برنامه سهیلی با رد کردن همه ادعاهای فراستی و بدون اینکه پاسخ نکات او را بدهد و با کلی‌گویی، از هاشم پور که به صورت تلفنی در برنامه حاضر شده بود خواست نظر خانواده‌اش را درباره فیلم بگوید. هاشم‌پور با بیان اینکه خودش فیلم را ندیده و فعلا قصد دیدنش را ندارد، گفت: دخترهایم که به شما زنگ زدند و تشکر کردند، در کل نظرشان مثبت بود!

وی درباره انتخاب فیلم برای بازی هم گفت: حضور ما خیلی اتفاقی بود. آقای سهیلی مرا دعوت کرد سر صحنه و گفت بازیگری داشتیم که رفته و شما باید این نقش را بازی کنی. من معمولاً هفته‌ها و شاید ماه‌ها طول بکشد تا جذب کاری بشوم چون به آقای سهیلی ارادت داشتم کار را پذیرفتم و کار کردیم.

 سهیلی در ادامه گفت: امکان دارد بهترین امکانات را به آشپزی بدهید و بهترین غذا را بپزد اما ممکن است کسی آن غذا را دوست نداشته باشد.

جیرانی باز هم حرف او را قطع کرد و گفت: پاسخ به ابتذالی که فراستی گفت را بده!

سهیلی با اشاره به تنوع نظرات مخاطبان گفت: سینما یعنی تنوع نظرات و من معتقدم وظیفه یک فیلم این است که مردم را به سالن بکشاند، در سالن نگه دارد، از سالن راضی بفرستد. شاید فیلمی که در یکی دو لحظه از نظر ما مبتذل باشد اما ممکن است از نظر دیگران مبتذل نباشد.

فراستی نیز گفت: سینمای ایران حتماً باید کمدی، اکشن، یا فیلمی که به اصطلاح بدنه باشد یا تماشاگر را بکشاند داشته باشد، ما به این می‌پردازیم که چرا کمدی موقعیت نداریم، چرا نمی‌توانیم اشخاص گوناگون مثل رییس بانک را نقد کنیم. این فرهنگ باید به وجود بیاید و فیلم کمدی هم کمک می‌کند این فرهنگ به وجود آید. اگر کمدی مبتنی بر شکلک و ادا باشد، کمدی نیست. دام فیلم فارسی شوخی ندارد. دامی که سطح توقع مردم را چنان پایین بدانیم که بدانیم یک میلیارد پشتش است.

سهیلی در دفاع از فیلم‌سازی‌اش گفت: من در اصفهان بودم در یک سینما، یک نفر برایم تعریف کرد که فردی دچار بیماری افسردگی شده و پزشک به او گفته حتماً بروید فیلم چارچنگولی را ببینید و تخلیه شوید و افسردگی‌تان کم بشود. وقتی فیلمی را مردم دوست دارند، سینما دیگر حرفی در آن نیست. من در طول فیلمسازی‌ام به سمتی رفتم که فیلمم ضمن اینکه جذاب و سرگرم کننده باشد به شدت خوش ساخت باشد.

وی گفت: ما چیزی داریم به نام سینما که مشروعیتش زیر سؤال است و افراد موثر در عرصه فرهنگی و حتی روحانیت آن را قبول ندارند و به آن حمله می‌کنند هیچ رساله‌ای پیدا نمی‌کنیم که به سینما اشاره کرده باشد. من مخالفم با سینمای دولتی چون سینما باید بتواند خودش را اداره کند. حالا چه نوع فیلمی باید ساخته شود تا سینما بتواند خودش را اداره کند؟

فراستی گفت: سینما اصل وجودی اش براساس اقتصاد است و نمی‌توان این را نفی کرد. ولی راه‌های رسیدن به اقتصاد سالم را می‌توانیم در کشورهای گوناگون ببینیم. در کشور ما مدیریت‌های مختلف هر کدام اندیشه‌هایی دانسته‌اند که فکر می‌کردند سینما را پیش می‌برد ولی هر مدیری که آمده کارهای انجام شده را کنار گذاشته و از صفر شروع کرده است. در دهه‌ 60 اهمیت بیش از حد به سینمای جشنواره‌ای باعث تمام فیلمسازان این سینما، فیلم های اول و دوم بسیار شریفی ساخته‌اند و ظرفیت‌های فکری بسیاری داشته‌اند اما نگاه تجاری به این نوع فیلم‌ها از شرایط واسطه‌گری نشات می‌گیرد.
 
این برنامه بدون پاسخ صریح سهیلی به انتقادات وارده، به مباحث کلی سینما کشیده شد و مانند دیگر برنامه‌های جیرانی باز هم میهمانان از نقد آثارشان خشنود نشده و حتی در صدد پاسخگویی هم برنیامدند.

 
 
 
تبلیغ ویـژه