الله اکبر ، خامنه ای رهبر :: وبلاگ پاسداران ::

یک وبلاگ سیاسی از یک مهندس جوان وزارت دفاع عاشق سپاه A Political blog About Islamic Revolution Reguards

شعوری که بعضيها ندارند و خيلی ها دارند.
ساعت ٩:۱۳ ‎ق.ظ روز سه‌شنبه ٤ امرداد ۱۳۸٤   کلمات کلیدی:

بسم الله .

متن پايين مثل دقيقا موضعی بود که ما در دوم خرداد سال ۷۶ گرفتيم . گرفتن اين موضع ، شعور بالايی می خواهد . شعوری که بسياری از آدمهايی که به احمدی نژاد رای ندادند ولی آدمهای بدی هم نيستند دارند. شعوری که بسياری از کسانی که به خاتمی رای ندادند داشتند والا کشور صد تکه می شد . وحدت ملی مهمترين چيز است.

از وبلاگ کانگورو :

تبریک!

تبریک به همه ی کسانی که آینده و سرنوشت ایران عزیزشان را بر منافع شخصی و علایق فردی شان ترجیح دادند و وجدان بیدارشان را درحافظه ی تاریخ ایرن زمین ثبت کردند.

تبریک!

تبریک به طرفداران آقای احمدی نژاد، رئیس جمهور جدید کشورمان:

چه آنهایی که از درد فقر و رنج فاصله ی طبقاتی به او رای دادند

و چه آنها که از روی منافع شخصی و تکلیف شرعی این کار را کردند.

بنا بر هر تحلیلی شما اکثریت آرای ایران را به خود اختصای دادید، پیروزی بزرگی بود! امیدوارم به تمام خواسته های بحق خود برسید.

تبریک!  

تبریک به همه ی کسانی که به هاشمی رفسنجانی رای دادند:

جوانانی که می توانستند با تحریم و روشهای احمقانه ی لس آنجلسی فریادی برای آزادی بیشتر اجتماعی سر دهند، جوانانی که حاضرند جوانیشان را به خاطر فشارهای متحجران دینی و مذهبی از دست بدهند ولی وجبی از خاک عزیز کشورشان را آلوده به چکمه های متعفن اشغالگران خارجی نبینند.

روشنفکرانی که دشمنی با هاشمی را کنار گذاشتند و رنجهایی را که در سالهای ریاست جمهوری او کشیده بودند، به خاطر حفظ استقلال و جلوگیری از استبداد و فاشیسم فراموش کردند.

نویسندگانی که حاضرند قلمهایشان بدست مذهبیان تندرو شکسته شود ولی هیچ بیگانه ای اجازه ی تعرض به هموطنانشان را پیدا نکند.

سیاست مردان عزیزی که حاضرند زندانهای حکومت مذهبی را تحمل کنند ولی حتی همان مذهبی تندرو را در زندان هیچ اشغالگری نبینند.

عزیزانی که به هاشمی و هاشمی ها درس مردی و مردانگی دادند، آنها ثابت کردند برای استقلال و شرافت ایران عزیز حاضرند تمامی دردها ، کینه ها ، و بغض های فروخورده ی خویش را فراموش کنند.

 تبریک!

تبریک به هر ایرانی که با هر طرز فکری در انتخابات شرکت کرد.

 

تاسف!

تاسف برای تحریم کنندگانی که به ساده دلی و بی تفاوتی شان رنگ مبارزه زدند، آنهایی که متاسفانه حرفهایشان بوی مزخرفات تلویزیون های لس آنجلسی را می داد. بوی خیانت و حماقت. تفکری که هیچ اکثریتی را در انتخابات گذشته بدست نیاورد. آری! مردم ایران به شما نه!!! گفتند.

 

 تاسف!

تاسف برای ایرانیانی که هنوز بیشتر از مطالعه و تفکر، وقت خویش را صرف گوش کردن به دروغ های استودیوهای لس آنجلسی می کنند.

 تاسف!

تاسف برای شیرین عبادی (که دوستش میداشتم و دیگر ندارم)، عباس معروفی(برایم محترم بود)، سیمین بهبهانی، نيک آهنگ کوثر… که حرفهایشان همسوی خیانت کاران به ملت شد! (آنها را خیانت کار نمیدانم ولی …)

کاش!

کاش آنها هم نگرانیها و کینه هایشان را بخاطر مردم ایران زمین فراموش می کردند. بخاطر اکثریتی که روشهای دموکراتیک معقولانه را بر انقلاب ها و تحریم های سیاسی احساسی ترجیح میدهند.

تاسف! 

تاسف برای شورای غیر مردمی نگهبان!

تاسف! 

تاسف برای سپاه ، بسیج و عوامل گروه فشار که سوار بر احساسات پاک قشر مستضعف شده و به مقاصد شوم خود رسیدند.

 

تنفر و انزجار!

تنفر از استودیوهای متعفن لس آنجلسی که بوی تزویر و بلاهتشان مشمئز کننده شده. دیگر خیانت را به بالاترین حد خود رساندند.

تنفر! 

تنفر از بوش ، بلر ، هاوارد وهر غیر ایرانی که به خود اجازه ی دخالت در امور داخلی کشورم را می دهد. آنهایی که جنایتهایشان را در عراق و افغانستان به چشم دیدیم. 

تاسف!

تاسف برای شمایی که دل در گروی آزادی ایران به دست این حیوانات وحشی دارید. آنهايی که چشمهای حریصشان به نفت این خاک دوخته شده و بس. در حرفهايتان نوعی امید به شورش و انقلاب و یا دخالت آمریکا نهفته است.

تنفر و انزجار!

تنفر از ضیاء آتابای! مسعود و مریم رجوی! هخا، صوراسرافیل، سازگارا، میبدی و کشتگر و … همه ی رسوایان و خیانت پیشگان ایرانی. آنهایی که حاضرند خون و ناموس و شرافت تک تک ایرانی ها را به بهای ناچیزی و با شعار هایی دروغین و توخالی به تاراج بیگانگان بسپارند. و چه کودکانه وکثیف می اندیشند.

 

تامل و تفکر! 

تامل و تفکر بیشتر برای همه ی آنهایی که حالا بعد از رفتن خاتمی او را بیشتر دوست دارند و تازه خدمات او را بیاد آورده اند. براستی که بعضی از ما مرده پرستیم.

 

امید و آرزو!

امید و آرزو برای به حقیقت پیوستن تمامی شعارهای انتخاباتی آقای احمدی نژاد.

امیدوارم لااقل از درد فقر و تنگدستی آندسته از ایرانیان عزیز که همگی فراموش شان کرده بودیم کاسته شود.

امیدوارم بساط رشوه و باند بازی و ظلم اداری به دست ایشان برچیده شود.

امیدوارم همه ی این شعارها توخالی از آب درنیاید.

امیدوارم همه با هم -چه مایی که به احمدی نژاد رای ندادیم و چه شمایی که به او رای دادید- بتوانیم ایرانی سربلندتر از دیروز بسازیم.

 

احترام!

من احمدی نژاد را دوست ندارم. حتی او را ذره ای هم قبول ندارم، ولی به احترام هفده میلیون هموطن( با هر نوع طرز فکر ) زین پس اجازه ی بی احترامی به او را به خود نمی دهم.

اجازه!

اجازه ی انتقاد، مبارزه و اتحاد تا آخرین لحظه برای بدست آوردن آزادیهای مدنی و بحق تمامی ایرانیان عزیز را بخود می دهم.

و اجازه به هیچ کشور خارجی و بیگانه ای برای دخالت در این امور نمی دهم.

حالم هم از احمدی نژاد بهم بخورد اجازه ی بی احترامی بوش ها و بلر های تروریست و خیانت کار را به رییس جمهور منتخب مردم نمیدهم!

 

درد دل!

آقای احمدی نژاد دوستت ندارم، از تو می ترسم و اعتمادی هم به تو ندارم.

امیدوارم اعتمادم را به من برگردانید.

امیدوارم هرچه شنیدم دروغ باشد و تو از تبار مصدق ها و خاتمی ها شوی ( چقدر رویا پردازم!! ) …

 

نمي توان ونبايد از كنار ماجراجوييهاي سياسي و خطرات امنيت ملي وانزواي جهاني و تهديدهاي خارجي ايران به سادگي گذشت. خاک ديار ما گرانبهاست و برای همين چشم طمع بسياری در طول تاريخ بر آن بوده است! دوست دارم از آينده بنويسم. ترسیم آينده زيباتر است. ولی ما را از گذشته گريزی نيست. در هر قدم گذشته حرفی ست برای گفتن و در هر قدم آينده هزار حرف.

شب آرام آرام به پايان می رسد و روز ديگری برای ايران شروع می شود ... روز ديگری با هزاران اميد آرزو و هزاران چشم منتظر ... جان ما با يقين گرم می شود ... يقين به ايران و يقين به مردم!

 

سکوت! 

دقیقه ای سکوت به احترام:

 

ایران برای همه ی ایرانیان!


 
 
 
تبلیغ ویـژه