جدا مطالب ديروز - دهم نوامبر حسين درذخشان خواندنی است. بشدت متاثر از بحثهای امثال بنده در مورد ارتباط دروغ با ماکياوليزم پست خود در خصوص بوش را نوشته و او را ماکياول می داند .
می گويم مثل اينکه درخشان فقط کيهان نمی خواند ! خطبه نمازجمعه تهران را هم تا آخر و علی الخصوص اگر آقای هاشمی بخواند خوب گوش می دهد . آقای هاشمی هم گفته بود بوش در گرداب عراق گرفتار می شود حالا درخشان دارد بوش را به همان چيزی نويد می دهد که آقای هاشمی می گفت.
بيچاره . باور کردم کاملا ساده است. دعوای هنرمندانه داخلی حکومت آمريکا برای استمرار ميليتاريزم در دنياو کمک بن لادن به اين بازی را نتوانست درست بخواند . يکی نيست بگويد اگر فقط بوش ماکياوليستی رفتار می کند چرا فقط بعد از انتخابات و دم انتخابات يادت افتاده ؟ يا اينکه تو اين لشر نزديک به صد نفره روسای جمهور آمريکا فقط بوش اخه شده و ماکلياولی ؟
درخشان را با غم و غصه اش تنها بگذاريم و او و مابقی ملت آمريکا را با دردسر خودشان رها کنيم. به اندازه کافی غم و غصه روی دلشان هستو بهتر است که زخمشان را نمک نزنيم .
خداييش تا بحال مطلب به اين تلخی در مورد وضعيت داخلی آمريکا از يک موافق آمريکا نخوانده بودم.
